Poesie Senigalliesi » Blog Archive » La cicogna ha pres’’l vol’
Search

Ch’l giorn’ m’er’ accort’
ch’era ‘na giurnataccia:
quant’ qualco’ va stort’
s’ ved’ da la faccia.

Mi moj c(i)’aveva ‘l mus’
fin’ sotta ai ginocchi
e mi fiol, senza scus’,
basava sempr’ i occhi.

A la fin’ propi mi moj
com’è, s’è sbutunata
e ma dett’: “Sa sti fioj
so’ ‘n po’ pr(e)occupata.

La cicogna ha pres’ ‘l vol’,
sarà ‘na bella bazza,
tu fiol’ aspetta ‘n fiol’,
è incinta la ragazza”.

Pareva chissà co’,
da stacc(e) quasi mal’,
ma ben’ prest’ anicò
è arturnat’ nurmal’.

Ch’è nata ‘sta fiola
è stat’ ‘n avv(e)niment’;
par’ ch’ c’è lia sola
‘l rest’ n’ conta gnent’.

Quant’ nasc’ ‘n fiol’
è ‘na gioia infinita;
n’armanni mai da sol’,
e dà ‘n sens’ ma la vita.

F. Patonico

One Response to “La cicogna ha pres’’l vol’”

    ‘n fior’ ner’

    Quant’ nasc(e) nt’ n giardin’
    ‘n fior ross’, bianc’ o turchin’,
    c’è d’ dietra ‘l m’stier’
    d’ ‘n espert’ ’ giardinier’.

    S(e) po’ nasc(e) ‘n fior ner’
    n’è sigura ‘n dispiacer’!
    Anzi quel sarà ammirat’

    e da tutti ric(e)rcat’.

    Iera è nata ‘na fiulina

    da ‘na madr’ cland’stina

    e nt ’l r’part’ usp’dalier’
    diran’ ch’è nat’ ‘n fior’ ner’.

    (F. Patonico)

Something to say?